tatlo,dalawa,isa
ubo....
ubo...
ubo...
sa bawat ubong kanilang naririnig
sa bawat alingawngaw ng paos kong tinig
sa bawat tinig na tila nasasamid
ay nabubuhay ang tulad ko sa panganib.
ubo...
ubo...
ubo...
ako'y nahihiya
pagkat ang tinig ko'y parang tigang na lupa
at ang saya sa aking mukha
ay sayang ipininta ng brilyanteng mga luha.
ubo..
ubo..
mahina't paos at nangangating lalamunan
ay tila nakasiping sa aking talampakan
ang sakit sa aking kalingkingan
ay magiging sakit ng buong lipunan.
ubo..
ubo..
ako'y nananawagan
sa lahat ng may awa na ako'y kaawaan
at sa lahat ng kalahatan
na ako'y painumin ng gamot na pampabuhay.
ubo.
ubo.
isa-isa na lang ngayon ang inyong maririnig
na tunog mula sa aking bibig
ang ibig sabihin kung hindi man ako gumaling,
ako'y tinatawag sa aking libing.....
Ipinapakita ang mga post na may etiketa na tula sa pagkatao. Ipakita ang lahat ng mga post
Ipinapakita ang mga post na may etiketa na tula sa pagkatao. Ipakita ang lahat ng mga post
Huwebes, Mayo 3, 2012
Miyerkules, Enero 11, 2012
Ilang Libo
Ilang libong araw
Ilang libong taon
Ilang libong pagkakamali ang sa aki’y nakatuon?
Ilang libong pag-asa
Ilang libong ligaya
Ilang libong katanungan ang sa mundo’y naglipana?
Ilang libong ako
Ilang libong ikaw
Ilang libong pasakit ang iyong natatanaw?
Ganyan ang buhay sa mundong ibabaw…
Ang kaunti ay marami sa mga kapus-palad
At ang marami sa mayama’y nagkukulang.
Ilang libong ikaw at ako pa kaya
Ang sa mundo ay isisilang?
Ikot ng alimpuyo pag ika’y nadaanan
Ay mapipilitan kang magbuwis ng buhay.
Kung alimpuyo lang naman ang sa ati’y sasakop
Mabuti pa’y sa dayuhan ka magtiklop ng tuhod.
Pikat pikat pikat pikat
Ang sabi ng batang tila nilalagnat
Ang kamalian ko’y napupunang lahat
Gayong ang sariling uhog ay di mapunas-punas.
Kahit saan na mapunta ang tulang ito
Pagkat walang hanggan ang hiwaga ng mundo
Kung ako ngayon ay nabubuhay na totoo
Pagdating ng panaho’y lilisan din ako.
Mag-subscribe sa:
Mga Post (Atom)